De clown



als de show eindelijk over is
het doek gesloten voor de nacht
staat hij op in eenzaam leven

zijn masker verborgen in zijn hart
zijn handen diep in zijn ziel
maar niemand die het ooit zal zien

ik speel zing lach dans speel
lach dans zing maar huil ja
huil van binnen doet het me
veel erg veel verdriet toch
speel zing lach zing lach ik

te oud om te sterven
te jong om te blijven
mijn tijd is allang geweest

mijn doek zal pas sluiten als
de wereld mij verlaat zal hij
verlaten zoals jij en al het ander
verliet de zon de maan je ogen
mijn lach – mijn eeuwige lach

ik zal je laten lachen ze laten
mij ook lachen maar achter
mijn masker zal voor altijd
een traan op mijn wangen rusten