rode lijnen
Het zwarte voor mijn ogen,
wordt vervangen door een dunne,
rode lijn,
daar,
op mijn hand.
Die ene lijn worden er twee,
drie,
vier...
Het houdt niet op .
Ik voel mij goed,
al wetend dat dat gowu over zal zijn.
Rode lijnen,
ze blijven niet verzachten.
Schuldgevoel,
ik heb me laten gaan,
nochtans had ik mezelf beloofd,
nu is het gedaan.
Komt hier dan een einde aan?
Tranen in mijn hart,
omdat ik mezelf zo veracht.
wordt vervangen door een dunne,
rode lijn,
daar,
op mijn hand.
Die ene lijn worden er twee,
drie,
vier...
Het houdt niet op .
Ik voel mij goed,
al wetend dat dat gowu over zal zijn.
Rode lijnen,
ze blijven niet verzachten.
Schuldgevoel,
ik heb me laten gaan,
nochtans had ik mezelf beloofd,
nu is het gedaan.
Komt hier dan een einde aan?
Tranen in mijn hart,
omdat ik mezelf zo veracht.
Reacties op dit gedicht
| dead angel: | Zaterdag, december 25, 2004 17:02 |
| mooi,echt waar maar probeer vol te houden... knuffel zinke karentje |
|
| fallen angel of tears: | Dinsdag, november 30, 2004 13:07 |
| veracht jezelf niet.. iedereen heeft pijn.. en dat jij daar zo mee omgaat dat kan jij niet helpen.. xjes me ps. als je me wil mailen dan kan dat altijd |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *pain* | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 22 november 2004 | ||
| Thema's: | ||