Glimlach
Ze zullen heus niet krijgen
mijn lach van mijn gelaat
of dat het nu beroerd
of rottig met mij gaat.
Mijn lach zal niet verdwijnen
die neem ik altijd mee
ik zal zo blijven lachen
zoals ik altijd dee.
Misschien huilt dan mijn hart wel
maar dat laat ik nimmer zien
want ik blijf vrolijk kijken
en lachen bovendien.
Uit de bundel "Gaat u even zitten."
mijn lach van mijn gelaat
of dat het nu beroerd
of rottig met mij gaat.
Mijn lach zal niet verdwijnen
die neem ik altijd mee
ik zal zo blijven lachen
zoals ik altijd dee.
Misschien huilt dan mijn hart wel
maar dat laat ik nimmer zien
want ik blijf vrolijk kijken
en lachen bovendien.
Uit de bundel "Gaat u even zitten."
Reacties op dit gedicht
| will hanssen: | Vrijdag, december 03, 2004 16:51 |
| Mooi Seipie....wie het laatst lacht, lacht het best.. maar laat ook de glimlach in je hart toe! Will |
|
| Ilse: | Vrijdag, december 03, 2004 14:26 |
| lachen das gezond. Maar je kunt je ook verschuilen achter je lach. Groeten, Ilse-xxx- |
|
| libel: | Vrijdag, december 03, 2004 11:19 |
| Dus jij lacht niet echt, jammer... Liefs, libel |
|
| sunset: | Vrijdag, december 03, 2004 10:45 |
| Ik kan me best voorstellen dat dát en daar misschien de enige mogelijkheid tot 'overleven' is / was (Al blijf ik zeggen dat je je altijd moet tonen wie en hoe je werkelijk bent). Liefs / sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 03 december 2004 | ||
| Thema's: | ||