Wat was toch je angst voor mij,
ik voelde me happy en blij.
Ik probeerde een relatie op te bouwen,
maar dat lukt niet zonder vertrouwen.
De start na een keer ruzie was verkeerd,
we hebben er beiden weinig van geleerd.
Had echt voor je willen gaan,
liet er zelfs een van mn vrienden voor gaan.
Je kon niet meer van mij verwachten,
maar die ene bleef in jouw gedachten.
Maar toch kon ik niet voorkomen,
waar ik bang voor was in al mn dromen.
De breuk is nu echt en het doet me pijn,
de gedachte dat ik er niet meer voor je mag zijn.
Heb een gevoel van prettig dat ik je heb leren kennen,
geen ander die me in m,n leven zo kon verwennen.
Wens je ondanks alles een liefdevol leven,
jammer dat ik je dat niet mocht geven.