...Kijken met je ogen...
Als ik naar je kijk,
Voel ik me zwak en sterk tegelijk,
Maar het mag niet,
Het kan niet,
Ik mag het niet zien,
Jou ogen en jou lichaam,
Dat bevalt me bovendien,
Ik voel het branden van binnen,
Maar van buiten doet het pijn,
Ik mag het niet doen,
Ik mag het niet zijn,
Maar ik ben het al geworden,
het is allang gebeurd,
Ookal mag het niet,
Maar dit is wat me opfleurd,
En niemand die het ziet
Het mag niet en het kan niet,
Een liefde in dit gezin,
We hebben het al zo moeilijk,
Maar jij weet mij te versieren,
Als je daar zo ligt en als ik naar je kijk
Voel ik me zwak en sterk tegelijk,
Maar het mag niet,
Het kan niet,
Ik mag het niet zien,
Jou ogen en jou lichaam,
Dat bevalt me bovendien,
Ik voel het branden van binnen,
Maar van buiten doet het pijn,
Ik mag het niet doen,
Ik mag het niet zijn,
Maar ik ben het al geworden,
het is allang gebeurd,
Ookal mag het niet,
Maar dit is wat me opfleurd,
En niemand die het ziet
Het mag niet en het kan niet,
Een liefde in dit gezin,
We hebben het al zo moeilijk,
Maar jij weet mij te versieren,
Als je daar zo ligt en als ik naar je kijk
Over dit gedicht
| Auteur: Esmée | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 04 december 2004 | ||
| Thema's: | ||