Wij zijn mens, geen dobbelstenen
Mens, geen dobbelstenen
Ik slaap; de winterschaduw drijft
de weg waarlangs de wind zal komen
als stil de maan de lucht beschrijft
en ik stil wakend ben in dromen
’t Gordijnstof zie ik dansen met je lijf
in ‘t lichtspel wervelend jou bewegen
Zweet zijn de parels waar ‘k in drijf
Liefde wordt hier niet verzwegen
Ik voel in droom en zie je komen, gaan
In ijlte ben jij veel te snel vervlogen
Alsof jij nooit meer delen kunt ’t bestaan
dat in de dag te dikwijls lijkt gelogen
En in mijn pijn vervloek ik lucht
en adem smarten die wij wenen
In ruw ontwaken klinkt mijn zucht:
”Wij zijn mens, geen dobbelstenen”
**********
sunset 06-12-2004
**********
Reacties op dit gedicht
| scorpio-nb: | Dinsdag, december 07, 2004 08:12 |
| tja... en toch wordt er wel eens met ons gespeeld. en rollen die vierkante stenen, of we willen of niet. that's life. liefs | |
| marjolein_in_love: | Maandag, december 06, 2004 17:41 |
| mooi om daar het gedicht mee te eindigen :D liefs marjolein |
|
| Lia : | Maandag, december 06, 2004 17:02 |
| ik val in herhaling.. dus ik blijf ff stil en geniet... | |
| Sunflower Ria: | Maandag, december 06, 2004 14:38 |
| ik zou zeer zeker geen dobbelsteen willen zijn, maar gewoon heerlijk mens zijn en blijven, prachtig mooi en mooi verwoord weer :) liefs en dikke knuffel kusxx Sunflower Ria |
|
| Bieke: | Maandag, december 06, 2004 10:42 |
| Prachtig gevonden - we zijn mens, geen dobbelstenen - Liefs Bieke |
|
| Irdana: | Maandag, december 06, 2004 08:53 |
| weer bijzonder mooi gedicht* met groet en een fijne dag Irdana |
|
| Raira: | Maandag, december 06, 2004 08:37 |
| ik wilde spontaan applaudiseren, maar bedacht me net dat je dat niet zou zien of horen dus toch maar een reactie liefs Raira |
|
