Fluisteren
Het vlammetje is gedoofd
licht is niet meer zichtbaar tussen bomen
dat staat op het land
waar zij haar rustplaats heeft gevonden
Het gehuil klonk als een echo tussen de bomen
waar takken bladerloos waren
ze schreven winter op het land
dat nog zomer in zich droeg
Mooi was ze zij
die fluisteren
tot kunst
had verheven
Reacties op dit gedicht
| Oorlam: | Dinsdag, december 07, 2004 10:29 |
| fraai gedicht | |
| Lia : | Dinsdag, december 07, 2004 06:28 |
| * stil * | |
| Edwin van Rossen: | Dinsdag, december 07, 2004 00:52 |
| Stilmakend gedicht, intens be/geschreven. | |
| christina: | Dinsdag, december 07, 2004 00:31 |
| ik durf bijna niet te typen in een adem gelezen prachtig |
|
| Dirk Hermans: | Dinsdag, december 07, 2004 00:22 |
| mooi verwoordt Groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 december 2004 | ||
| Thema's: | ||