het ondergronds rijk
de wreedheid en woede
niets kan het stoppen
leeg vanbinnen
net als mijn hart
hij praat niet
hij schreeuwt
als een arend die overvliegt
maar zijn trots wil niet opgeven
breek de muur naar zijn hart
smelt het ijs rond zijn gevoelens
maar laat mij maar staan
want voor mij is het te laat
steen is mijn hart
koud zijn mijn woorden
die m'n zinnen bevriezen
mijn gedachten zijn een knoop
die niet gelost kan worden
ik ben verradelijk
net als de rode schijn in mijn ogen
net als mijn stem die weergalmt
als ik maar fluister
want ik daal al naar
een ondergronds rijk
waar ik thuis hoor
...
hij niet
niets kan het stoppen
leeg vanbinnen
net als mijn hart
hij praat niet
hij schreeuwt
als een arend die overvliegt
maar zijn trots wil niet opgeven
breek de muur naar zijn hart
smelt het ijs rond zijn gevoelens
maar laat mij maar staan
want voor mij is het te laat
steen is mijn hart
koud zijn mijn woorden
die m'n zinnen bevriezen
mijn gedachten zijn een knoop
die niet gelost kan worden
ik ben verradelijk
net als de rode schijn in mijn ogen
net als mijn stem die weergalmt
als ik maar fluister
want ik daal al naar
een ondergronds rijk
waar ik thuis hoor
...
hij niet
Reacties op dit gedicht
| fallen angel of tears: | Dinsdag, januari 11, 2005 08:34 |
| hmmm.. *pakt je bij je haren en sleurt je terug* niemand mag daarheen, slechts de mensen die het verdienen.. en dat doe jij niet... dus kom terug.. en blijf bij hem.. liefs |
|
| tear of pain: | Donderdag, december 09, 2004 20:37 |
| wie is hij? mooi gedicht |
|
Over dit gedicht
| Auteur: green eyes gothic | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 09 december 2004 | ||
| Thema's: | ||