soms zijn ze stil daarboven
soms zijn ze stil daarboven
er huilt iets op de gang
treden kraken gisteren
geritsel achter het behang
in hoeken hoor ik knisperen
ik ben niet bang en sluit
mijn ogen, wat hoorbaar
is moet stilte gaan beloven
want ze wonen hier allang
ik ken mijn vrienden al een tijd
soms zijn ze stil daarboven
af en toe komt haat en nijd
is er weer ruzie uitgebroken
dan schreeuwt de een
de ander dreigt met wanhoop
een derde jaagt ons op en maakt
de relatieve rust voor iedereen kapot
ik geef ze onderdak en kost
mijn hoofd is ook hun buiten
maar niemand speelt de baas
anders kan die naar zijn leven fluiten
wil melker
12/12/2004
Reacties op dit gedicht
| Raira: | Zondag, december 12, 2004 22:19 |
| Mag ik me even voorstellen ik herken die geluiden wel maar samen met mijn tweede ik ben ik een dynamisch stel moest er even een geintje over maken maar de realiteit van mensen die er mee te maken hebben zou ik niet graag meemaken je hebt er weer goed over nagedacht Wil heel erg mooi maar ook goed gedicht liefs raira |
|
| Fri..: | Zondag, december 12, 2004 16:13 |
| leuk gedicht:) |
|
| Diane: | Zondag, december 12, 2004 12:07 |
| Heb je vogels op je dak.Vraag het maar, omdat ze hier ook af en toe niet overeen komen. Mooi gedichtje.Liefs Diane | |
| Semara : | Zondag, december 12, 2004 09:28 |
| muizen??? leuk neergezet!!! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Suus | ||
| Gepubliceerd op: 12 december 2004 | ||
| Thema's: | ||