Zwart...
Zwart
de kleur van de nacht.
Hier zit ik dan
starend in het niets
en langzaam daalt er een
traan neer over mijn wang.
Een traan gevuld met pijn en verdriet.
Pijn die men overdag niet ziet
maar 's nachts,
in het donkere zwart,
tot uiting komt in een traan.
de kleur van de nacht.
Hier zit ik dan
starend in het niets
en langzaam daalt er een
traan neer over mijn wang.
Een traan gevuld met pijn en verdriet.
Pijn die men overdag niet ziet
maar 's nachts,
in het donkere zwart,
tot uiting komt in een traan.
Reacties op dit gedicht
| will hanssen: | Maandag, december 20, 2004 20:35 |
| Mooi je verdrietige gevoel verwoord....... zoek van het trieste dat je overkomt steeds het lichtste kantje, zelfs de állerzwartste wolk heeft een gouden randje.. liefs, Will |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Girlie | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 20 december 2004 | ||
| Thema's: | ||