Waters wil is wet..
Waters wil is wet
tranen, miljoenen tranen
op haar schoot en op haar kind
het lijkje, warm van zijn vorige leven
in haar armen, zo geliefd en zo bemind,
ze trachtte vast te houden,
maar ging zelf onder
daar waar
het monster wegtrok,
vond ze haar
en hoopte op een wonder
tevergeefs, want de hartslag was reeds
uit het kleine lichaam gezogen
en gebogen zit ze daar
haar tranen, nimmer meer te drogen
Reacties op dit gedicht
| bent: | Donderdag, december 30, 2004 22:11 |
| Erg mooi. | |
| Mamke: | Donderdag, december 30, 2004 21:44 |
| Slik... tranen in mijn ogen. Zo goed verwoord. Gr. Mamke | |
| juffie: | Donderdag, december 30, 2004 21:31 |
| Intens...en zeer verdrietig. | |
| Escape: | Donderdag, december 30, 2004 21:08 |
| zo mooi verwoord.. pijnlijk.. sterkte liefs Escape |
|
| *Cheseri*: | Donderdag, december 30, 2004 20:59 |
| vreselijk dat dit is gebeurd heh...:( prachtig mooi verwoord! Liefs, |
|
| Grittle: | Donderdag, december 30, 2004 20:54 |
| Vreemd dat hier nog niet op gereageerd is, vind dit nl een prachtig gedicht! Vreselijk wat er allemaal is gebeurd en nog steeds gebeurd! Schitterend hoe jij het hebt weten te verwoorden in dit gedicht! Liefs, Grittle |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ~Esmée~ | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 30 december 2004 | ||
| Thema's: | ||