lotgenoten
Zit ‘s morgens altijd eerst even te kijken
Naar mijn post in de pc, waaruit zal blijken
Dat ik niet de enigste ben met zorgen
We houden ze niet verborgen
e-mails vliegen op en neer
en we vertellen elkaar steeds weer
hoe we met verlies omgaan en verwerken
we weten steeds elkaar te sterken
komen vaak voor dezelfde problemen te staan
en kunnen het leven nog niet alleen aan
lotgenoten noemen we elkaar
en staan met een woordje voor elkander klaar
we mailen onze diepste gedachte
ook wel 2 op een avond omdat het niet kon wachtte
je kunt je gevoelens kwijt aan elkaar
en niemand vind dit raar
Je kent elkaar niet, hebt ze nooit gezien
Dat komt nog wel eens misschien
Gelukkig er is iemand die je begrijpt
En die je aan wil horen, waaraan je vastgrijpt
Wat ben ik blij met mijn lotgenoten
En voel me niet meer gesloten.
Lieve Hans, Minke, Balder , Robbie en Henk
Jullie zijn een waar geschenk
Reacties op dit gedicht
| Peter van der Linden: | Woensdag, januari 05, 2005 12:50 |
| Mooi toch, dat je je zorgen en verdriet met anderen kunt delen! Liefs, Peter. |
|
| hiljaa: | Woensdag, januari 05, 2005 09:58 |
| het is prachtig om mensen te hebben die met je meevoelen! e.mail is een prachtuitvinding! liefs--hiljaa-- |
|
| Raira: | Woensdag, januari 05, 2005 09:40 |
| lotgenoten en medemensen elkaar de aandacht geven delen emoties en gevoel ja elkaar de krachten wensen mooi toch als je elkaar kunt steunen en begrijpen erg mooi gedicht liefs Raira |
|
| sunset: | Woensdag, januari 05, 2005 09:31 |
| Liefdevol, invoelende lotsverbondenheid vriendschappelijk mooi verwoord. Liefs / sunset |
|
| David Mercur: | Woensdag, januari 05, 2005 09:18 |
| mooi geschreven, ze zullen blij zijn. Op zo een vriendschap kan je alleen maar jaloers zijn. Ik hoop voor jou dat het nog lang mag blijven duren. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: remie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Toonie | ||
| Gepubliceerd op: 05 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||