van dorstigdroge monden
van dorstigdroge monden
dromen op de
maandagmiddagzit
het weekend is al uitgeblikt
de etiketten tonen de bullshit
van dorstigdroge monden
ik heb de blikjes weggegooid
geplet omdat de ogen
de verhalen niet konden geloven
slinks en sluw het paaien, woorden
klinken ruw en zonder mededogen
er is geen wijsheid in de man
als de kan naast glazen giet
alleen een eindeloos verdriet
om meer en ook de gulle lach
verdwijnt als de bar gesloten schijnt
wil melker
11/01/2005
Reacties op dit gedicht
| Sunflower Ria: | Dinsdag, januari 11, 2005 22:14 |
| wat goed verwoord Wil diepzinnig goed mooi !! liefs en knuffel SunflowerRia |
|
| psych: | Dinsdag, januari 11, 2005 17:22 |
| wat een denkwijze woorden,,,mooi,,,liefs,,,psych,,, | |
| Diane: | Dinsdag, januari 11, 2005 16:48 |
| Je kan altijd je verhaal blijven vertellen. Misshien kom je een dag tegen dat de kan niet naast het glas zal gieten. Liefs Diane | |
| Semara : | Dinsdag, januari 11, 2005 16:38 |
| heel mooi...... knuf semara |
|
| Fri..: | Dinsdag, januari 11, 2005 16:17 |
| Daar waar jij altijd tussen de vroege vogels staat:) is deze iets later, geeft niets , want het gedicht is zeer goed Liefs, Frida |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 11 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||