De armen van ons
Ik leef in wat blijft
in beelden en teksten
van een ander
of van mij
(met mijn naam
eronder leef ik
misschien wat
langer)
Ik leef in wat blijft
(tot jij mij halen komt dat is
misschien wel snel
waarschijnlijk niet)
wanneer wij samen
beginnen te
versterven in
de armen van ons
Reacties op dit gedicht
| Zilke: | Maandag, januari 17, 2005 21:56 |
| Oo, dit is niet zomaar wat. Dit is de moeite. Ik lees het alvast nog eens, want hier zit wel wat in. Knap! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: DavidK | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||