Onophoudelijk praten
Onophoudelijk praten
Over wat niet kan, wat echt niet mag.
Maar gevoel, zegt meer dan woorden.
Ik las meer in je ogen,
geloofde in je lach.
Onophoudelijk praten
Over wat de tijd ons zeggen wil.
Maar de tijd, verloor van liefde.
Nu het praten is gestopt,
lijkt het hier alleen zo stil.
Onophoudelijk praten
Ons begin was ook ons eind.
Maar mijn gevoel wil zoveel meer.
We weten wat de tijd verlangt
maar...
was dit dan echt de laatste keer?
Over wat niet kan, wat echt niet mag.
Maar gevoel, zegt meer dan woorden.
Ik las meer in je ogen,
geloofde in je lach.
Onophoudelijk praten
Over wat de tijd ons zeggen wil.
Maar de tijd, verloor van liefde.
Nu het praten is gestopt,
lijkt het hier alleen zo stil.
Onophoudelijk praten
Ons begin was ook ons eind.
Maar mijn gevoel wil zoveel meer.
We weten wat de tijd verlangt
maar...
was dit dan echt de laatste keer?
Reacties op dit gedicht
| Caroline Maas: | Zaterdag, juli 28, 2001 00:07 |
| Dit vind ik echt een prachtig gedicht! Het leest vloeiend en raakt me echt! Liefs, Caroline |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Fannie | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 17 juli 2001 | ||
| Thema's: | ||