doorboord...
waar komt het toch vandaan
ik kan deze pijn niet meer aan
ik weet niet waar het hoort
maar het heeft mijn hart doorboord
drang om dood te zijn
en elke dag die lach van schijn
overspoeld mij met verdriet
en er is niemand die het ziet
want als ze me aankijken
en hun ogen de mijne rijken
keer ik mijn hoofd
en wordt mijn hart verdoofd
want als ze kijken in mijn ogen
zien ze dat ik heb gelogen
zien ze mijn pijn
en die lach van schijn
ik kan deze pijn niet meer aan
ik weet niet waar het hoort
maar het heeft mijn hart doorboord
drang om dood te zijn
en elke dag die lach van schijn
overspoeld mij met verdriet
en er is niemand die het ziet
want als ze me aankijken
en hun ogen de mijne rijken
keer ik mijn hoofd
en wordt mijn hart verdoofd
want als ze kijken in mijn ogen
zien ze dat ik heb gelogen
zien ze mijn pijn
en die lach van schijn
Reacties op dit gedicht
| green eyes gothic: | Donderdag, januari 27, 2005 20:10 |
| er zullen wel mensen zijn die je begrijpen wees gewoon jezelf veel sterkte en liefs xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: kellieeee | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 27 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||