Jongens
Hun lach
Hun ogen
Hun neus
Hoe komt het dat wij ze mogen?
Hun haar
Hun oren
Hun kin
Wij horen precies wat we willen horen
Hun armen
Hun benen
Hun schouders
Kun je er niet 1 lenen?
Hun mond
Hun rug
Hun buik
Soms zo irritant als een mug
Hun handen
Hun voeten
Hun nagels
Wat zouden we zonder ze moeten?
Hun macho gedrag
Hun sportambitie
Hun gedachtes
Romantisch saampjes op vakantie?
Hun vrolijkheid
Hun ijdelheid
Hun spieren
Soms lijken ze net een meid
Hun borst
Hun knieën
Die blik
Geeft mij knikkende knieën
Ze lachen zo lief
Ze kijken zo aardig
Ze lopen zo schattig
Mij niet waardig
Zonder ze kunnen we niet
Maar samen werkt ook niet altijd
Ze zijn zo geweldig
Vooral als 1 van hen je vlijdt
Een leven zonder hun
Zou doodsaai zijn
Een leven zonder jongens
Dan zou ik liever weer klein zijn
Reacties op dit gedicht
| HenkdeHommel: | Maandag, januari 31, 2005 19:54 |
| Wat een mooi gedicht:) | |
| Roxz: | Maandag, januari 31, 2005 18:11 |
| uhmz...jah...moet zeggen dat ik toch aardig zonder ze kan maja das voordeel van ''anders'' zijn, maar begrijp je helemaal hoor eef;) Greets Roxz |
|
Over dit gedicht
| Auteur: fixien | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 31 januari 2005 | ||
| Thema's: | ||