Van kind naar volwassen
De groeven van de plaat tel ik
ze staan zo dicht bij elkaar
op ieder staat wat geschreven
misschien wel het samen zijn
Figuren boetseerde je
van Napoleon tot het kindje op je schoot
in de nacht dat onze woorden
verdronken in de lach van tederheid
Mooi is ze het leven
dat een wit kleed legt
over de bloemen en struiken
in het park
Waar wij voor het laatst
samen kwamen
bij het verlaten
van onze jeugd
Reacties op dit gedicht
| nica: | Dinsdag, februari 01, 2005 17:01 |
| prachtig wijnand. echt mooi geschreven graag gelezen. liefs nica |
|
| hiljaa: | Dinsdag, februari 01, 2005 16:18 |
| prachtig geschreven! het verlaten van ons jeugd, maar houdenwe elk va ons niet een beetje van ons jeugd in gedachten en voelen! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Martine Gieze: | Dinsdag, februari 01, 2005 08:36 |
| heel mooi verwoord Wijnand! pure poezie! liefs,Mart |
|
| Lia : | Dinsdag, februari 01, 2005 07:40 |
| prachtige poëzie... beeldend neergezet.. mooi gedaan | |
| theike: | Dinsdag, februari 01, 2005 01:37 |
| heb je altijd éen van de echt beeldende dichters, met echt talent gevonden hier. (zei hij na twee en een half jaar vooreerst:) |
|
| Raira: | Dinsdag, februari 01, 2005 01:13 |
| heel erg mooi Wijnand.. een wit kleed als herinnering.......eigenlijk een heel mooi herinneringdplaatje liefs trusten Raira |
|
| maria : | Dinsdag, februari 01, 2005 00:31 |
| wowwwww zo mooi liefs, maria |
|
| psych: | Dinsdag, februari 01, 2005 00:29 |
| prachtig,,,gr,,,psych,,, | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 01 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||