Toen ik nog gelukkig was
Toen ik nog gelukkig was
Laura,je bent het mooiste meisje van de wereld,
dat is wat hij ooit zei....Ooit,
toen de bladeren van de bomen nog groen waren,
de rivier nog helder blauw,
en er aan de lucht nog geen enkel wolkje stond.
Toen alles nog mooi was en ik nog van je hield,
we samen in het gras lagen, genietend van elkaar in de warme zon.
Toch maakte ik er een eind aan,
en voel ik me nu dom,
dat ik ooit heb kunnen denken,
dat ik zonder jou ook kon.
Laura,je bent het mooiste meisje van de wereld,
dat is wat hij ooit zei....Ooit,
toen de bladeren van de bomen nog groen waren,
de rivier nog helder blauw,
en er aan de lucht nog geen enkel wolkje stond.
Toen alles nog mooi was en ik nog van je hield,
we samen in het gras lagen, genietend van elkaar in de warme zon.
Toch maakte ik er een eind aan,
en voel ik me nu dom,
dat ik ooit heb kunnen denken,
dat ik zonder jou ook kon.
Reacties op dit gedicht
| Elizabethh: | Donderdag, februari 17, 2005 22:19 |
| Liefde is soms zielsverwarrend ja dat klopt, maar liefde in jou hart zit veel hoger dan elke verdriet dan ook... Liefs Elizabethh |
|
| Will Hanssen: | Zondag, februari 13, 2005 20:17 |
| Triest, maar wel héél erg mooi verwoord! Liefs, Will |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Baura | 
|
|
| Gecontroleerd door: bieke | ||
| Gepubliceerd op: 13 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||