Huilen, huilen, tranen van verdriet
'k zit zielig in een hoekje, waarom weet ik niet.
Jij was toch die ene? Zo mooi en ook zo lief?
Degene die van mij hield; een echte hartendief.
Jij was toch die jongen, die mij nooit dumpen zou?
Die jongen die als hij wegging: Schat ik hou van jou.
Ik was toch jouwn schat, jouwn liefje jouwn moppie.
Ik was toch een meisje met een lief, leuk koppie?
Ik was toch het meisje dat jij geweldig vond?
Eerst stiekem handjes gaf, en daarna kuste op de mond?
Ik was toch jouwn liefje, jouwn moppie, jouwn grote schat?
Ik was toch het leukste meisje dat je hebt gehad?
Ik was toch je meisje? tussen ons bleef het altijd aan?
Dat was toch zo zeker! daar kon ik van opaan.
Nee natuurlijk, jij zou mij nooit dumpen, dan zou je huilen van verdriet. Maarja dat zeg je ook tegen een ander meisje, stumper,
ik hoef je niet!
dus streep mij maar af van je 'lijstje'
Maar waarom zit ik dan te huilen, te huilen om jou?
Als je toch zo'n stumper bent....
stop ik nou maar gauw