gefaald..
In het doolhof van het leven,
Ben ik weer eens verdwaald.
En hoe verder ik loop,
Hoe meer ik weet dat ik heb gefaald.
Gefaald…..
In vriendschappen.
En het gevoel komt steeds vaker,
Dat ik er mee moet kappen.
Gefaald,
En een verkeerde indruk achter gelaten.
Op school en stage,
Ik kan me daar zo om haten.
Gefaald…
Ik doe andere alleen maar verdriet.
Ze zeggen wel dat het mee valt,
Maar mijn gevoel zegt van niet..
In mijn ogen blijf ik falen,
Dat maakt me zo moe..
En weer vraag ik mezelf af,
Wat ik hier nog doe…
Ben ik weer eens verdwaald.
En hoe verder ik loop,
Hoe meer ik weet dat ik heb gefaald.
Gefaald…..
In vriendschappen.
En het gevoel komt steeds vaker,
Dat ik er mee moet kappen.
Gefaald,
En een verkeerde indruk achter gelaten.
Op school en stage,
Ik kan me daar zo om haten.
Gefaald…
Ik doe andere alleen maar verdriet.
Ze zeggen wel dat het mee valt,
Maar mijn gevoel zegt van niet..
In mijn ogen blijf ik falen,
Dat maakt me zo moe..
En weer vraag ik mezelf af,
Wat ik hier nog doe…
Reacties op dit gedicht
| Senthi: | Woensdag, februari 16, 2005 00:10 |
| Je leeft meisje, en niet zonder reden. Accepteer dat je soms mensen pijn doet, je kan er niet voor iedereen tegelijkertijd zijn. En als je nog eens wat kwijt wil, mijn oren kan je gebruiken! Mail me gewoon, altijd goed. Liefs, Senthi | |
| *Sanne*: | Dinsdag, februari 15, 2005 21:17 |
| echt super herkenbaar....!!! Heel mooi verwoord... xx |
|
| *Sanne*: | Dinsdag, februari 15, 2005 21:17 |
| echt super herkenbaar....!!! Heel mooi verwoord... xx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Nienna Ancalìmon | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 15 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||