De vergrijzing
De vergrijzing
Duisternis gaat heersen,
over mijn voelen en denken.
Het licht wordt verdreven,
de dood zal me wenken.
De vroeger nog warme,
dansende, vurige vlammen,
doven langzaam maar zeker uit.
Liefde is uit mijn hart verbannen.
Het leven smaakt bitter.
Er is geen plaats voor geluk.
Alles zal vergrijzen,
een veel te grote druk...
Duisternis gaat heersen,
over mijn voelen en denken.
Het licht wordt verdreven,
de dood zal me wenken.
De vroeger nog warme,
dansende, vurige vlammen,
doven langzaam maar zeker uit.
Liefde is uit mijn hart verbannen.
Het leven smaakt bitter.
Er is geen plaats voor geluk.
Alles zal vergrijzen,
een veel te grote druk...
Reacties op dit gedicht
| Will Hanssen: | Donderdag, februari 17, 2005 20:13 |
| Weliswaar negatief, maar toch heel mooi verwoord... koppie op hé...... Liefs, Will |
|
| Lois: | Donderdag, februari 17, 2005 19:37 |
| hou vol.,,altijd !!! Zippo |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Iemand | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 17 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||