jij weet het al
Jij weet wel wat ik voor je voel.
Jij weet het, zolang als je me kent.
Ik weet dat jij niets voor me voelt.
Dat wist ik, tot dat ene moment.
Zelf ben je het waarschijnlijk...
vergeten, al is mijn hoop, van niet.
Ik zou het nu niet meer weten,
maar het aan jou vragen, gaat niet.
Je kunt me zeggen wat je wilt,
maar duidelijk zal het niet zijn.
Misschien omdat je het zelf niet weet,
voor jou zal dat ook niet makkelijk zijn.
Je bent nog steeds met haar samen,
toch geven jouw woorden mij hoop.
Je verteld me zulke persoonlijke dingen,
we zitten gewoon in de knoop.
We wilen er allebei uitkomen,
maar ja, wanneer je trekt aan knopen.
Je weet het, ze gaan steeds strakker zitten,
ooit onlosmakelijk, ik mag het hopen.
je vertelde me eens dat je twijfelde,
dat je op het punt stond te antwoorden,
op mijn gevoelens voor jou, nee hoor,
vergeten ben ik niet, die mooie woorden.
Dat moment dat jij dat zei,
ach, het zit nog steeds zo diep.
het bleef me steeds maar achtervolgen,
zelfs de nachten dat ik sliep.
En na die nacht van vrijdag op zaterdag,
zal ik het zeker nooit vergeten.
Ik ben echt zo zwaar verliefd,
maar ja, dat zal jij wel weten.
Jij weet het, zolang als je me kent.
Ik weet dat jij niets voor me voelt.
Dat wist ik, tot dat ene moment.
Zelf ben je het waarschijnlijk...
vergeten, al is mijn hoop, van niet.
Ik zou het nu niet meer weten,
maar het aan jou vragen, gaat niet.
Je kunt me zeggen wat je wilt,
maar duidelijk zal het niet zijn.
Misschien omdat je het zelf niet weet,
voor jou zal dat ook niet makkelijk zijn.
Je bent nog steeds met haar samen,
toch geven jouw woorden mij hoop.
Je verteld me zulke persoonlijke dingen,
we zitten gewoon in de knoop.
We wilen er allebei uitkomen,
maar ja, wanneer je trekt aan knopen.
Je weet het, ze gaan steeds strakker zitten,
ooit onlosmakelijk, ik mag het hopen.
je vertelde me eens dat je twijfelde,
dat je op het punt stond te antwoorden,
op mijn gevoelens voor jou, nee hoor,
vergeten ben ik niet, die mooie woorden.
Dat moment dat jij dat zei,
ach, het zit nog steeds zo diep.
het bleef me steeds maar achtervolgen,
zelfs de nachten dat ik sliep.
En na die nacht van vrijdag op zaterdag,
zal ik het zeker nooit vergeten.
Ik ben echt zo zwaar verliefd,
maar ja, dat zal jij wel weten.
Reacties op dit gedicht
| m@rcel: | Maandag, februari 21, 2005 19:07 |
| Heel mooi verwoord en beschreven. Maar de liefde moet wel van twee kanten komen. Veel geluk. Liefs m@rcel |
|
| Paulina: | Maandag, februari 21, 2005 18:34 |
| Ik sluit me bij Sunset aan.. Kijk niet naar teveel details.. Blijf realistisch |
|
| sunset: | Maandag, februari 21, 2005 08:36 |
| Duidelijk-mooi je gevoelens verwoord. Maar let je wel op voor 'wishfull thinking'? Liefs / sunset |
|
| Dirk Hermans: | Maandag, februari 21, 2005 07:09 |
| mooi verwoordt groetjes Dirk |
|
| Rien de Heer: | Maandag, februari 21, 2005 00:11 |
| Het lijkt me duidelijk dat hij een keuze zal moeten maken en ook eerlijk tegenover jou zal moeten zijn. Groetjes, Rien |
|
| Raira : | Maandag, februari 21, 2005 00:09 |
| Heel erg mooi en goed verwoord maar liefde moet inderdaad van twee kanten komen ik wens je alle geluk toe in ieder geval liefs en trusten Raira |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Mindy broeders | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 21 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||