alleen met de dood
Ze zat daar zo alleen
Aan de water kant op die ene steen
Tranen over haar wangen
Bloed uit haar armen
Wat had zei gedaan...?
Was alles nog niet genoeg...?
De pijn die zei haar geestelijk hadden aangedaan
Was dat nog niet genoeg...?
Daar zat ze
Zo alleen
Op die steen
Alles nat
Alles rood
Dat alles was niet genoeg
Ze stapte op liep naar de water kant
Vroeg zich af wat het was...
Waarom zei zo was
Gefasineerd door de dood
Hoe het zou zijn om normaal te zijn...?
Nooit zal ze dat weten...
Altijd alleen op die steen
aan de waterkant
Met zoveel vragen maar geen antwoorden
Geen mensen die naar der omkijken
Met de tranen in haar ogen
Bloed op der armen
Neemt ze afschijt van haar leven
Zo alleen
Dat niemand zal weten dat ze straks dood zal zijn....
Aan de water kant op die ene steen
Tranen over haar wangen
Bloed uit haar armen
Wat had zei gedaan...?
Was alles nog niet genoeg...?
De pijn die zei haar geestelijk hadden aangedaan
Was dat nog niet genoeg...?
Daar zat ze
Zo alleen
Op die steen
Alles nat
Alles rood
Dat alles was niet genoeg
Ze stapte op liep naar de water kant
Vroeg zich af wat het was...
Waarom zei zo was
Gefasineerd door de dood
Hoe het zou zijn om normaal te zijn...?
Nooit zal ze dat weten...
Altijd alleen op die steen
aan de waterkant
Met zoveel vragen maar geen antwoorden
Geen mensen die naar der omkijken
Met de tranen in haar ogen
Bloed op der armen
Neemt ze afschijt van haar leven
Zo alleen
Dat niemand zal weten dat ze straks dood zal zijn....
Reacties op dit gedicht
| elfjes: | Zondag, februari 27, 2005 16:02 |
| heel mooi maar ook heel droevig.ik ben er dan ook echt geweest en weet wat t is ik ben nu heel gelukkig met 1dochtertje van 5 maar moet iederedag nog hard vechten voor niet op die steen tekomen zitten maar ik heb hoop .en ik hoop dat jy dat ook hebt heel veel liefs en sterkte.elfjes | |
| Vampiertje: | Zondag, februari 27, 2005 15:57 |
| hmm overwegen om dood te gaan.. heb ik ook zo vaak gedaan.. en wat schoot ik ermee op? rode polsen en enorm littekens.. de rest van mijn leven loop ik ermee rond..een litteken hier een litteken daar.. mijn lichaam is vergaan... en nu ik er eindelijk mee ben gestopt.. raak ik bijna een vriendin kwijt aan dezelfde schot... ik zal breken als nog iemand dit doet.. praat erover.. het lucht op.. als je me nodig hebt.. weet je me wel te vinden.. jij moet ook niet vergaan aan dezelfde lot! vecht er tege | |
| mell..: | Zondag, februari 27, 2005 15:27 |
| ben het eens met doosii maar eyz.. idd het leven kan mooie dingen bieden.. ik moet zeggen. dat ik eigenlijk geen recht heb van spreken.. ik voel me ook zo.. maar we moeten doorvechten xxxx mell.. ben er voor je hier |
|
| *do0sii*: | Zondag, februari 27, 2005 15:23 |
| w0w, sprakelo0sj,, heel mo0i gedaahn, ik heb s0hn verm0ede dat ut 0ver j0u gaat, al staat dat dr niet bij, maar dr staat ook geen fictie bij, laat dit asjeblieft geen werkelijkheid vo0r je w0rden, het leven kan mo0i zijn o0k al zie je dat zelf vaak niet in,, ik kan er over mee praten, heel veel sterkte, y0u can d0 it juSt keaP ya head uP! wat z0ude je 0udeRs nsj0w z0nder ju m0eten? 0f je br0ers/zussenn as je die heb? vriendinnen/ vrienden,, je heb er gerust wel wat, o0k |
|
Over dit gedicht
| Auteur: **ukkie** | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 27 februari 2005 | ||
| Thema's: | ||