tot ik neerval
Nog een rondje,
en nog maar één.
Ga door tot,
ik neer val.
Zweet loopt,
langs mijn rug.
Ik vecht tegen,
de vermoeidheid.
mijn spieren,
worden warm.
Mijn mond,
wordt droog.
En als ik,
dan neerval.
Voel ik,
eindelijk,
niks meer.
Reacties op dit gedicht
| m@rcel: | Donderdag, maart 03, 2005 18:06 |
| Met dit weer,, Heel mooi verwoord in dit mooie gedicht. Liefs m@rcel |
|
| Psych: | Donderdag, maart 03, 2005 15:40 |
| liefs,,,elze,,, [ doe wel voorziggies aan,,, | |
| Rien de Heer: | Donderdag, maart 03, 2005 14:00 |
| Brrrrrr koud...sta maar weer snel op. Groetjes, Rien. |
|
| Raira : | Donderdag, maart 03, 2005 12:24 |
| Hoop wel dat je niet te lang blijft liggen.. het is te koud hoor maar heel mooi verwoord je gedicht liefs Raira |
|
| sergev2005: | Donderdag, maart 03, 2005 12:14 |
| Ja, dat is zo het gevoel dat ik heb als ik weer veeeeel te lang ben blijven napraten na de sport. Herken me hierin, graag gelezen, Serge |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Mindy broeders | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 03 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||