Leven op het doek
Leven op het doek
Zittend in een hoek.
In een verloren uur.
Creëer ik mijn realiteit op het doek.
Azuurblauwe lucht neemt driekwart in beslag.
Een kind op een schommel met een betoverende lach.
Bloemen die hun knoppen strekken naar de zon.
En het oneindige horizon.
Heel veer weg een gigantische berg.
Een adelaar zweeft door de warme lucht.
Misschien is dat zijn mooiste vlucht.
En ik hoor ineens een stille zucht.
Het is een prachtig schilderij .
Ontstaan uit een doek en een paar kleuren.
Zo laat ik niet allen het wit.
Maar ook steeds vaker mijn leven opfleuren.
-$teffi-
Zittend in een hoek.
In een verloren uur.
Creëer ik mijn realiteit op het doek.
Azuurblauwe lucht neemt driekwart in beslag.
Een kind op een schommel met een betoverende lach.
Bloemen die hun knoppen strekken naar de zon.
En het oneindige horizon.
Heel veer weg een gigantische berg.
Een adelaar zweeft door de warme lucht.
Misschien is dat zijn mooiste vlucht.
En ik hoor ineens een stille zucht.
Het is een prachtig schilderij .
Ontstaan uit een doek en een paar kleuren.
Zo laat ik niet allen het wit.
Maar ook steeds vaker mijn leven opfleuren.
-$teffi-
Reacties op dit gedicht
| dikkertjedap: | Woensdag, augustus 08, 2001 18:00 |
| Zoals jouw doek wordt ingekleurd zal ook jouw leven worden opgefleurd; kleuren op het doek brengen leven en herinneringen kleuren jouw beleven... prachtig gedicht! groetjes, dd. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: steffi | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 08 augustus 2001 | ||
| Thema's: | ||