onmogelijke liefde
ik schreeuw je naam
sluit m'n ogen
en hoor niet meer wat ik denk
ik wil je stem verbannen
naar ergens waar het zacht zal rusten
ver bij mij vandaan
maar nu ben ik schor
en nog verder verdwaald in de wolken
nooit geweten dat er na de zevende
ook nog een achtste en een
negende hemel kan zijn
ben verslagen, verward en radeloos
deze grote reus omarmend
me aan het rustige water overgevend
ik zei teveel, maar nog lang niet genoeg
Reacties op dit gedicht
| Holy Merry Me: | Vrijdag, maart 25, 2005 16:16 |
| in één woord prachtig! Vooral die achtste en negende hemel! echt mooi. liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: lytse fugel | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 25 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||