De dood...
De Dood...
het meisje leefde in slecht weer
boven haar een donkere wolk
zelfvertrouwen ver te zoeken
het leven heeft volgens haar geen zin meer
in de steek gelaten door haar beste vriendin
er is geen toekomst
alleen maar verleden
wat is het toch dichtbij: de dood
Reacties op dit gedicht
| Lycistrata Rice: | Zaterdag, maart 26, 2005 16:19 |
| Zo dichtbij.....de dood is altijd maar op een armlengte afstand, soms net zo ver als een mes... xxx Lyci |
|
| Fri..: | Zaterdag, maart 26, 2005 16:16 |
| Het is altijd zo dichtbij, zo pijnlijk Liefs, Frida ps: ik ga eens kijken naar het duogedichtje:) |
|
| Will Hanssen: | Zaterdag, maart 26, 2005 14:54 |
| Wat een droevig gedicht zeg! Ja, de dood is eigenlijk altijd dichtbij...je weet niet wanneer hij toeslaat....dus lééf, leef wat je leven kan.... Liefs, Will |
|
| Paul de Bruyn: | Zaterdag, maart 26, 2005 14:50 |
| De werkelijkheid goed beschreven Bengel... Vraag me soms af waarom de dood zo dichtbij is... Paul |
|
| Fortune: | Zaterdag, maart 26, 2005 14:21 |
| donkere wolken kunnen voorbij trekken, en de zon kan weer tevoorschijn komen. Hopen dat het allemaal snel beter gaat.. liefs, Samantha |
|
| Yara Schmid: | Zaterdag, maart 26, 2005 13:52 |
| zo dichtbij, maar ook ver weg, als je sterk genoeg bent en doorzet. liefs yara |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bengel | 
|
|
| Gecontroleerd door: kitty23 | ||
| Gepubliceerd op: 26 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||