Laat me je loslaten, mijn lief
Langs dagen blazen
Woei de wind
Vervaarlijk dromend
In warme bloemen
Smeken om gebeden
Zacht en zo stil
De ster viel en nam
Het duister met zich mee
Ogen achter glas
Misselijkmakend licht
Strelend tafereel
In de donkere afgrond
Honden lieten zien
Het behandelen van vuil
Wat eens klein was
Is gebroken groot
Woei de wind
Vervaarlijk dromend
In warme bloemen
Smeken om gebeden
Zacht en zo stil
De ster viel en nam
Het duister met zich mee
Ogen achter glas
Misselijkmakend licht
Strelend tafereel
In de donkere afgrond
Honden lieten zien
Het behandelen van vuil
Wat eens klein was
Is gebroken groot
Reacties op dit gedicht
| *bloempje: | Woensdag, maart 30, 2005 11:43 |
| prachtig geschreven! | |
| Dirk Hermans: | Zondag, maart 27, 2005 07:18 |
| mooi verwoordt fijne Paasdagen groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Niamha | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 26 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||