Time-out
Het voelt zo dubbel allemaal,
wat mag nu wel en wat niet.
Ik kan niet echt mezelf zijn
en dat doet me zo'n verdriet.
De time-out die je aan mij vroeg
in de relatie die opbloeide
begrijp ik best heel goed
omdat de twijfel bij je groeide.
Is dit nu echt wat ik graag wil?
Is dit mijn nieuwe leven?
Krijg ik nu wat ik verdien?
Kan ik genoeg liefde blijven geven?
De wond is duidelijk nog niet dicht
en heeft tijd nodig om te helen.
Ik wil die wond voor jou verzorgen
en ik wil nog zoveel met je delen.
Reacties op dit gedicht
| Niniki: | Zaterdag, april 02, 2005 00:17 |
| mooi. Niniki |
|
| Elizabethh: | Vrijdag, april 01, 2005 13:09 |
| Lief gedichtje...gevoelig geschreven. Geen woorden voor.. |
|
| sunset: | Zondag, maart 27, 2005 12:58 |
| Hunkerend, droef-mooi neergezet. Liefs (en knuf) / sunset |
|
| Lia : | Zondag, maart 27, 2005 11:58 |
| soms is een timeout wel goed... dikke knuf, Lia | |
| hiljaa: | Zondag, maart 27, 2005 10:33 |
| prachtig delend neergezet! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: André van Dijk | 
|
|
| Gecontroleerd door: -Suus- | ||
| Gepubliceerd op: 27 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||