Splitsing
Opgedraait werd de klok
uren verstreken als dagen
niemand vulde meer de tijd
dat zichtbaar was achter het einder
Geen roep van een kraai verstoorde de stilte
van wat woorden die gesproken werden met zachte stem
de tijd vulde zich met leegte
dat in andermans ogen zichtbaar was
Touwen gebonden elkaar
probeerden we niet door midden te knippen
ze was een spiegel
waar voorzichtig de mist van werd weggestreken
Reacties op dit gedicht
| maria : | Dinsdag, maart 29, 2005 06:59 |
| tijdstakend dieprakend stilmakend liefs, maria |
|
| Lia : | Dinsdag, maart 29, 2005 06:30 |
| heftig als je tussen de regels leest.. en jah.. ik miste je net als Ria ook al.. |
|
| Raira (Ria): | Dinsdag, maart 29, 2005 00:29 |
| Weer heel bijzonder verwoord.. zie je weinig de laatste tijd of ligt dat aan mij? liefs en trusten Raira |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 29 maart 2005 | ||
| Thema's: | ||