soms
soms,
soms voel ik me alleen
soms kan ik de wereld niet meer aan
soms heb ik zo veel pijn
soms zou ik wel dood willen gaan
soms heb ik zo veel verdriet
soms ben ik zo bang
soms wil ik dat niemand me ziet
maar soms ben ik blij,
en opgelucht tegelijk
want dan merk ik dat ik naar je kijk
je ogen je betrouwbare lach,
dna weet ik weer waarom ik het leven zo mag.
soms voel ik me alleen
soms kan ik de wereld niet meer aan
soms heb ik zo veel pijn
soms zou ik wel dood willen gaan
soms heb ik zo veel verdriet
soms ben ik zo bang
soms wil ik dat niemand me ziet
maar soms ben ik blij,
en opgelucht tegelijk
want dan merk ik dat ik naar je kijk
je ogen je betrouwbare lach,
dna weet ik weer waarom ik het leven zo mag.
Reacties op dit gedicht
| Sandy Charmant: | Donderdag, augustus 16, 2001 09:28 |
| oeps foutje, Hee Aman, Kei mooi gedicht joh, maar dat wist je al... xxxxx Sandy |
|
| Sandy Charmant: | Donderdag, augustus 16, 2001 09:27 |
| mini: | Donderdag, augustus 16, 2001 01:07 |
| Hou die persoon niet soms maar ALTIJD in je buurt! Mooi gedicht! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: amanda | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 15 augustus 2001 | ||
| Thema's: | ||