Hilversum (ter nagedachtenis aan )
Vijf doden zijn teveel
men kent ze niet maar ook wel
voor even is de straat gehuld in het duister
waar het licht dagelijks aanwezig is
Men probeert het te begrijpen
in de stilte klinkt de rouw
dat voor velen ongrijpbaar is
omdat men er niet in had voorzien
Laag voor laag werd
het papier afgetrokken van muren
zij die wisten van het waarom
In het straat
waar het licht is verloren
waakt nu een hond
bij een onbewoonde woning
Reacties op dit gedicht
| Jan van Dord: | Dinsdag, april 19, 2005 21:15 |
| Erg ontroerend! Mooi! |
|
| flores: | Dinsdag, april 19, 2005 16:33 |
| Wat een prachtig, indringend gedicht...Ook ik ben hier erg mee bezig, maar de vraag Waarom en Hoe heeft iets kunnen gebeuren, nee, krijg hier geen antwoord op.. De laatste strove, werkelijk kippevel.. Stil.. Liefs.. |
|
| hiljaa: | Dinsdag, april 19, 2005 15:35 |
| mooi verwoord ! knufliefs-hiljaa-- |
|
| sunset: | Dinsdag, april 19, 2005 13:12 |
| Dit is stilmakend integer neergezet. Liefs / sunset |
|
| sergev2005: | Dinsdag, april 19, 2005 01:09 |
| Mooie verwoording. Groet, serge |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 19 april 2005 | ||
| Thema's: | ||