M'n huid verliest elk leven
Een schaduwvlek kruipt op mijn vingertoppen
de duisternis
grijpt me bij de keel
het bloed onder mijn nagels
verdwijnt in traag vloeien
de donkere ader krimpt in
en mijn huid verliest elk leven
de duisternis
grijpt me bij de keel
het bloed onder mijn nagels
verdwijnt in traag vloeien
de donkere ader krimpt in
en mijn huid verliest elk leven
Reacties op dit gedicht
| imaginary: | Woensdag, april 20, 2005 21:34 |
| ik weet niet goed over wat je het hebt. Maar angsten heeft iedereen. weet je wat zo eng is aan angst? het overvalt je. het komt niet langzaam opgebouwd zodat je jezelf er tegen kan verweren. Maar pats! het is er. Voor je het zag aankomen. en te laat.. om je te beschermen.. onthoud, dat angst enkel een gevoel is. al liefde of haat. het komt zo.. maar het verdwijft altijd weer.. wat je ook doet. het is zo. het kan lang blijven, en je leven over nemen. Maar dan, net als je het niet verwacht ben |
|
Over dit gedicht
| Auteur: julie g | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 20 april 2005 | ||
| Thema's: | ||