Onbezoedeld
Onbezoedeld
khad twee tantes Vogelientje en Marie
met elkaar getrouwd en woonden samen
in mijn kinderogen
hadden altijd oudevrijstersjurken aan
van treurig kerkhofgrijs over de knieafstotend zwartehoedjes
met van achteren een kaalgeplukte veer
van voren doorzichtige
valletjes gordijnenliepen zoutpilarig tussen de berlijnen
sleepend met zondagschoudertassen vol
met pepermuntjes die ze blijmoedig
ogenschijnlijk droevig door de kerk
heen zogen om niet inslaap te prekendaarna weer saai en tegendraads
uitjagend psalmen galmen
en schoorvoetend om de strenge dood
niet mooi want hun lichaam orgelde
zwaar gemoedig meedoor het geloof geverfd en met water
gegraafsmeerd van teen tot kruin
gereformeerd was ik toch blij
met die niet suikertantetjes van mij
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Zondag, april 24, 2005 14:55 |
| Woordgeschilderd mooi neergezet. En voor velen herkenbaar ook. Liefs (en een heel fijne zondag) / sunset |
|
| MayadeBij: | Zondag, april 24, 2005 14:55 |
| (in God´s kerk - als ik niet naar de Hel ga ;) (niet dat de rest nou zo koosjer was.. die hadden gewoon een beter excuus :) | |
| MayadeBij: | Zondag, april 24, 2005 14:54 |
| hmmhaha.. ik kreeg ook altijd pepermunt (sterker nog - als ik het niet kreeg ontvreemde ik het gewoon ;) KUS! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Laurens Windig | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 april 2005 | ||
| Thema's: | ||