ontwricht
de woorden lijken verdwenen
inspiratieloos, mijn hoofd
de lucht is blauw, gewoontjes
en dat de zon schijnt
ach, dat merk ik af en toe nauwelijks
gisteren een fijne dag
vriendschap weer gevoeld
toen wist ik weer voor even
dat ik zo mijn leven heb bedoeld
maar waarom voel ik me dan anders
waarom voel ik me zo raar
vreemd, alleen, eenzaam
ontwricht
Over dit gedicht
| Auteur: ike | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 24 april 2005 | ||
| Thema's: | ||