slagveld
De zon gaat onder. Ze dooft in de zee
Ik sta hier, met alleen mijzelf;
De wolken belemmeren mijn zicht,
een slagveld van verlangens en angsten
Ben ik het donker of ben ik het licht?
Ben ik de krekel of de mier?
Ben ik het regenwoud of de woestijn?
Ben ik de ziekte of het medicijn?
Nee, ik weet alleen dat
ik altijd een beetje sterf als ik niet bij jou kan zijn.
Ik sta hier, met alleen mijzelf;
De wolken belemmeren mijn zicht,
een slagveld van verlangens en angsten
Ben ik het donker of ben ik het licht?
Ben ik de krekel of de mier?
Ben ik het regenwoud of de woestijn?
Ben ik de ziekte of het medicijn?
Nee, ik weet alleen dat
ik altijd een beetje sterf als ik niet bij jou kan zijn.
Reacties op dit gedicht
| freakangel: | Zaterdag, mei 21, 2005 13:02 |
| Erg mooi geschreven... liefs freakangel |
|
| (a)ngel: | Zaterdag, mei 21, 2005 12:14 |
| prachtig! | |
Over dit gedicht
| Auteur: niels.. | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 21 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||