laatste lied....
Voorzichtig en zacht
fluister ik de vragen
zoek ik naar het waarom
in een lied van de wind
Ik dans de regen
een droefenis to
En in gevallen tranen
breek ik mijn lach
Nu smeek ik de wind
Om niet nog een lied
Ik kan niet meer dansen
en opnieuw mijn lach breken..
Reacties op dit gedicht
| Angel of Death: | Zondag, mei 22, 2005 20:46 |
| Prachtig verwoord! Een lach is slechts een emotie. Geen brandmerk dat altijd op je gezicht moet blijven. Liefs lil ^^ |
|
| Grenoras: | Zondag, mei 22, 2005 19:14 |
| Het is heel belangrijk om vooral jezelf te blijven. En als je even niets anders kunt dan huilen.... ik ben er voor je! liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: heavenless | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 22 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||