8 Jaar Leukemie Dood
stil staar ik uit het raam
over mijn gezicht rolt een traan
een traan van angst en van verdriet
een traan die je zag maar nu ziet
LEUKEMIE
is wat je had
iets wat door je hele lichaam zat
het verdoofde me toen je mama het tegen me zei
je mog niet dood gaan je was van mij
mijn kleine nichtje
met dat lieve schattioge gezichje
al snel ging het slechter
onze band werd daardoor alleen nog maar hechter
je was pas 8 dus nog zo klein
als ik naar je keek zag ik alleen je pijn
je stralende oogjes waren er niet meer
jou daar zien liggen deed me zoveel zeer
je moeder kon het allemaal niet meer aan
maar heeft altijd naast je bed gestaan
na een jaar ging het gewoon niet meer
deed alles wat we deden je zeer
na een poosje dachten we het gaat weer goed
de chemo's sloegen aan
we kregen alle weer wat moed
maar die nacht werden we opgebelt
je was nog niet helemaal herstelt
het ging achteruit mama en papa kwamen naar je toe
je had het gevecht opgegeven
je wou niet langer met de pijn leven
en het laatste wat je tegen je papa en mama zei
is:ik zal jullie missen denken jullie ooit nog aan MIJ..!!
lieve melissa je bent 8 jaar geworden veel ste jong
maar ik vergeet je nooit
die band van ons gaat nooit meer weg
IK HOU VAN JOU
*KusZ* J Grote Nicht
over mijn gezicht rolt een traan
een traan van angst en van verdriet
een traan die je zag maar nu ziet
LEUKEMIE
is wat je had
iets wat door je hele lichaam zat
het verdoofde me toen je mama het tegen me zei
je mog niet dood gaan je was van mij
mijn kleine nichtje
met dat lieve schattioge gezichje
al snel ging het slechter
onze band werd daardoor alleen nog maar hechter
je was pas 8 dus nog zo klein
als ik naar je keek zag ik alleen je pijn
je stralende oogjes waren er niet meer
jou daar zien liggen deed me zoveel zeer
je moeder kon het allemaal niet meer aan
maar heeft altijd naast je bed gestaan
na een jaar ging het gewoon niet meer
deed alles wat we deden je zeer
na een poosje dachten we het gaat weer goed
de chemo's sloegen aan
we kregen alle weer wat moed
maar die nacht werden we opgebelt
je was nog niet helemaal herstelt
het ging achteruit mama en papa kwamen naar je toe
je had het gevecht opgegeven
je wou niet langer met de pijn leven
en het laatste wat je tegen je papa en mama zei
is:ik zal jullie missen denken jullie ooit nog aan MIJ..!!
lieve melissa je bent 8 jaar geworden veel ste jong
maar ik vergeet je nooit
die band van ons gaat nooit meer weg
IK HOU VAN JOU
*KusZ* J Grote Nicht
Reacties op dit gedicht
| nl_gurlie: | Maandag, juni 06, 2005 22:41 |
| pff veel sterkte mooi geschreven |
|
| *Little Playah*: | Zondag, mei 29, 2005 21:09 |
| allemaal heel egr bedankt voor jullie reacties en julie steun Kusjes mij |
|
| {...lotte...}: | Donderdag, mei 26, 2005 19:55 |
| ick heb het met mun opa meegemaakt egt heel veel sterkte!!! mo0wJ geschreven tr0uwens | |
| nathalie: | Woensdag, mei 25, 2005 13:56 |
| ik weet wat je mee maakt. k heb het zelf in maart meegemaakt.maar dat heeft toen nog geen dag geduurt. heel veel sterkte ermee.en ook voor de rest van je familie. kus nathalie |
|
| *Little Playah*: | Maandag, mei 23, 2005 22:01 |
| heel erg bedankt voor u steun we stellen het erg op prijs en de moed die proberen we te houden Bedankt namens ons alle |
|
| van roy cindy: | Maandag, mei 23, 2005 20:37 |
| Dit vind ik verschrikkelijk erg wens heel de familie veelsterkte en moed in deze donkere dage | |
| *Little Playah*: | Maandag, mei 23, 2005 18:39 |
| dankjewel en heel erg bedankt voor je steun.. *KusZ Mylene |
|
| Irdana: | Maandag, mei 23, 2005 09:22 |
| veel steun en troost knuffels voor jou en veel sterkte voor de ouders en de andere famillie om dit grote verlies te dragen Irdana | |
Over dit gedicht
| Auteur: *Little Playah* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 22 mei 2005 | ||
| Thema's: | ||