Een schim
NIEMAND weet hoe ze heet,
dat meisje dat daar loopt.
NIEMAND weet hoeveel pijn ze lijdt,
en de eindjes aan elkaar knoopt.
NIEMAND weet hoe alleen ze is,
en verlaten loopt ze door de straat.
NIEMAND weet waar ze woont,
of wat ze vandaag eten gaat.
NIEMAND kent haar,
en toch zien ze haar elke dag weer.
NIEMAND heeft haar ooit zien lachen,
altijd heeft ze een droevig gezicht.
NIEMAND merkt het op,
en op een dag,
vraagt er IEMAND waar dat meisje
toch wezen mag......
dat meisje dat daar loopt.
NIEMAND weet hoeveel pijn ze lijdt,
en de eindjes aan elkaar knoopt.
NIEMAND weet hoe alleen ze is,
en verlaten loopt ze door de straat.
NIEMAND weet waar ze woont,
of wat ze vandaag eten gaat.
NIEMAND kent haar,
en toch zien ze haar elke dag weer.
NIEMAND heeft haar ooit zien lachen,
altijd heeft ze een droevig gezicht.
NIEMAND merkt het op,
en op een dag,
vraagt er IEMAND waar dat meisje
toch wezen mag......
Reacties op dit gedicht
| mini: | Donderdag, augustus 30, 2001 16:37 |
| Inderdaad een schim... Mooi gedicht! |
|
| Dick van Poorten: | Zondag, augustus 26, 2001 21:27 |
| triest maar waar......... | |
Over dit gedicht
| Auteur: Trudy smits | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 26 augustus 2001 | ||
| Thema's: | ||