VERKOELD IN DE SCHEMER VAN MORGEN
Verkoeld in de schemer van morgen.
Je stilte
vertelt mij de pijn,
verhaalt hoe we waren,
verzwijgt wie we zijn .
Je donker
verlicht ik met beelden,
met hoop die er tussen ons was,
was duister, dat wij samen deelden.
Je warmte
verkoeld in de schemer van morgen,
koestert het leven vandaag,
versluiert de sluimer van zorgen.
Je stem in de stilte,
gezicht zonder licht,
je liefde wordt voelbaar
als de tijd, zijn wonder verricht.
wil melker
28/08/2001
Je stilte
vertelt mij de pijn,
verhaalt hoe we waren,
verzwijgt wie we zijn .
Je donker
verlicht ik met beelden,
met hoop die er tussen ons was,
was duister, dat wij samen deelden.
Je warmte
verkoeld in de schemer van morgen,
koestert het leven vandaag,
versluiert de sluimer van zorgen.
Je stem in de stilte,
gezicht zonder licht,
je liefde wordt voelbaar
als de tijd, zijn wonder verricht.
wil melker
28/08/2001
Reacties op dit gedicht
| sundance: | Dinsdag, augustus 28, 2001 18:17 |
| je laat weer veel zintuigen aan bod komen wil.. erg mooi gedicht :)sun |
|
| Sheena: | Dinsdag, augustus 28, 2001 17:34 |
| Prachtig wil, zoals al eerder gezegt, het maakt me sprakeloos ........ take care, Sheena |
|
| Zeeroosje: | Dinsdag, augustus 28, 2001 11:56 |
| Wil, ik geloof dat alles weer goed komt, als ik je gedichten lees kan zij, daar niet koel onder blijven! ik zal zeker duimen voor je. Veel geluk Roosje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 28 augustus 2001 | ||
| Thema's: | ||