Wat wist ik toen en nog
Je was mijn vriendje in kinderjaren
Ik zie nog je bedroefde ogen
Alsof je wist wat gaande was
Je ziel al weggevlogen
De droogte van de sloot, zo merkbaar
Waar het kleine bootje ons nog kuste
Maar ik de hemel vervloekte
En iedereen wel rauw lustte
Het was Zijn wil, zo werd gesproken
Wat wist ik toen en nog van hemelvaren
Je mocht andere kindjes begroeten, zogezegd
Maar ik geen vriendje meer om mee te spelevaren
willem
| Lia : | Donderdag, juni 02, 2005 16:39 |
| rakend verwoord.. knuf, Lia |
|
| Niniki: | Donderdag, juni 02, 2005 11:34 |
| Oef..........kippevel hoor. erg mooi verwoord, Willem. liefs Niniki |
|
| Raira (Ria): | Donderdag, juni 02, 2005 08:44 |
| zo Willem je hebt me op de vroege morgen al zeer geraakt met je gedicht ik wens je maar een fijne dag toe liefs knuff Ria |
|
| Jannie Hoogendam: | Donderdag, juni 02, 2005 07:46 |
| triest en droevig. Onbegrijpelijk gebeuren liefs Willem en knuffelkus Jannie |
|
| psych: | Donderdag, juni 02, 2005 07:18 |
| snif,,,,gr,elze | |
| Auteur: lommert | ||
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 02 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||