Er is altijd iets er na
De dingen worden opgeslagen
van iets wat kostbaar is
de weg naar het oneinde werd niet belopen
niemand kende de route
We vingen op wat we wilden horen
zoals Bob Dylan's Blowing at the Wind
geen toon ging verloren
toen hij de mondharmonica bracht naar zijn mond
En we zagen wat we wilden zien
met halfgeopende ogen
haar passen was een dans
dat als een sprookje las
Het was zoals het moest wezen
een sluimerend muziek
dat lag op een schouw
waar een boek geopend werd met de titel
De dood is niet het einde van het leven
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Vrijdag, juni 10, 2005 15:31 |
| achter die horizon ......! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Sunflower Ria: | Vrijdag, juni 10, 2005 07:27 |
| stilmakend mooi liefs en knuffel Warme Zonnegroet SunflowerRia |
|
| yvonne maria: | Vrijdag, juni 10, 2005 00:55 |
| dit is weer schitternd wijnand je heb gelijk de dood is niet het einde van het leven dikke knuffels yvonne | |
| Renate-td-: | Vrijdag, juni 10, 2005 00:25 |
| Dit lees ik graag, heel mooi. Liefs Renate |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 10 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||