ik voel steeds meer pijn ,
steeds meer gaan de wonden ,
nog dieper in mijn armen en benen staan .
steeds weer moet ik lachen ,
en verstop ik die traan .
nooit meer zal ik lachen ,
nooit meer zonder pijn .
de wereld is zo anders ,
alles is verandert ,
en ik kan er niets meer aan doen .
sinds de dag dat ik weg ging ,
ging alles zijn eigen kant uit .
niets bleef nog heel ,
alles ging voorbij .
er komt een dag ,
dat ik terug zal zijn .
wat moet er dan gebeuren ,
wat dan met al die pijn ?