De laatste uren
Het lampje verlicht de ruimte
stil is het aan je bed
alleen het geluid van een wekker
verstoort de stilte die er is
En je lachte met gesloten ogen
een klein straaltje vocht kwam er uit je mond
tot jouw doordringen
was verleden tijd
Donker werd het in in de kamer
licht zocht haar uitvlucht
de foto werd kostbaar
waar jij opstond
Alles leek kleiner
de tuin de kamer
de vazen met bloemen er in
alleen je lach groeide
Ook al zag men
hem niet
(Vaarwel oom)
Reacties op dit gedicht
| *sadgirl*: | Woensdag, juli 19, 2006 00:36 |
| het spijt me voor je... houd moed, na regen komt zonneschijn groetjes |
|
| ~~a_doglover~~: | Maandag, juni 13, 2005 16:48 |
| super mooi geschreven, ik weet niet wie je bent maar sterkte xx mij | |
| arie.v.d.zalm: | Maandag, juni 13, 2005 12:37 |
| heel fijn geschreven moin moin arie |
|
| michris: | Maandag, juni 13, 2005 00:26 |
| Mooi gebracht Wijnand...ingetogen geschreven over de dood. Sterkte! michris |
|
| Niniki: | Maandag, juni 13, 2005 00:12 |
| Erg mooi Wijnand. een stil verdriet. knuffie Niniki |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 13 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||