Ik zag ogen glinsteren Ik zag er alles groeien op vruchtbare grondIk kom er morgen weer, de vorige nog in gedachtenDe wereld voelde één gezelschap, ziel en harten bondDe horizon mijn metgezel, die vrijheid lachte Ik zag de golven dansen met baarden zo prachtig witDaar moet ik naar terug, die dag gevangen houdenEn als egoïst van mening was: ja dat is mijn bezitDe verste verten opgeslagen, voor altijd te aanschouwen De horizon was onder handbereik, maar vergat de verte Ik zag ogen glinsteren, de zon verbleekte bij dat zienDat ademloos aanschouwen gaf er de mooiste concertenEn ik mijn horizon compleet verlaten heb sindsdien willem
| Lia : | Zondag, juni 19, 2005 20:57 |
| nu snap ik het pas van de uitdaging... tja.. soms vallen kwartjes laat.. haha.. mooi man. | |
| sunset: | Zondag, juni 19, 2005 12:30 |
| Gewoonweg schitterend dit Willem. Meer dan een genot om te lezen. Voelbaar, zienend gewoon. Liefs / susnet |
|
| Paul de Bruyn: | Zondag, juni 19, 2005 09:49 |
| Willem... als ik jouw gedicht zo zie, gebouwd met de rijm, zou ik je adviseren eens een sonnet te proberen (rijmschema: twee kwatrijnen en twee terzetten) Ik weet zeker dat je 't kan, probeer het eens als je wilt Ik ben benieuwd Ook deze is weer magnifiek Liefs Paul |
|
| Auteur: lommert | ||
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 19 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||