op, een draagbare wind
op een draagbare wind
ik luister
naar jou
en de vogels
je ademt snel
in mijn stappen
het spijt me om
echo's te laten
verdwijnen
kies voor het licht
woorden die schrijnen
we dwarrelen
dansen de stilte
de namiddag rust
hoorbaar gezapig
verzadiging sust
vlieg maar, ik
verdwijn in je vleugels
op een draagbare wind
je zult niet meer vallen
ik ben het lastige kind
wil melker
21/06/2005
Reacties op dit gedicht
| chrisvanViersen: | Woensdag, juni 22, 2005 16:19 |
| de manier van schrijven vindt ik even wennen,maar verdient mijn absolute waardering. | |
| milamber: | Dinsdag, juni 21, 2005 22:30 |
| ik blijf het maar gewoon zeggen: ik vind jouw stijl echt geweldig. Je weet steeds elegant ogende gedichten neer te zetten, met erg veel diepgang in relatief weinig woorden. Das echte kunst groetjes kerwin |
|
| hiljaa: | Dinsdag, juni 21, 2005 20:58 |
| luisteren,met spijt de stilte verdwijnen! prachtige woorde keuze! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Lia : | Dinsdag, juni 21, 2005 20:54 |
| ik wist allang dat jij het lastige kind was.. je vertelt me niets nieuws ;-)))) | |
| Paul de Bruyn: | Dinsdag, juni 21, 2005 20:47 |
| Laat op de avond met de bries in m'n haar komt dit gedicht helemaal tot z'n recht hier.. liefs Paul |
|
| m@rcel: | Dinsdag, juni 21, 2005 20:29 |
| Prachtig mooi weer Wil Groet m@rcel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 21 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||