zal in vuurvast steen
zal in vuurvast steen
ik wil het zachte
goud van jou gaan
gieten tot een beeld
de klompjes hebben
we gedolven in de
mijnen van je hart
zo onbereikbaar door
de puinhopen van jaren
de vele instortingsgevaren
zal in vuurvast steen
je evenbeeld gaan baren
we breken het in samen paren
je karaatgehalte is zo hoog
dat sommige delen vloeien
daarin blijf jij nog altijd groeien
jouw beeld is glanzend
in het bloeien en zo markant
dat het zal blijven boeien
wil melker
23/06/2005
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Donderdag, juni 23, 2005 14:22 |
| boeien net als jou gedichten! knufliefs--hiljaa-- |
|
| milamber: | Donderdag, juni 23, 2005 13:01 |
| =) weer een prachtig gedicht neergezet! groetjes kerwin |
|
| Niniki: | Donderdag, juni 23, 2005 11:21 |
| Deze vind ik écht helemaal geweldig, je hebt erg mooi de echte liefde omschreven. Mijn petje af Wil! knuffie Niniki |
|
| Diane: | Donderdag, juni 23, 2005 07:10 |
| Prachtig Wil, maak er mooie zuivere goudklompjes van. Liefs Diane | |
| Lia : | Donderdag, juni 23, 2005 07:06 |
| boeien dus.. hihi.. ik denk weer verkeerd? ach ja.. de hitte he fijne dag.. Liefs, Lia |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 23 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||