ons verdriet
de enige reden dat ik stop
ben jij ..
ik steek m'n vinger in m'n keel
want dan pas voel ik me echt blij
er is toch niemand die het ziet
maar ik doe je veel verdriet
je smeekte me te stoppen..
je stond daar met tranen in je ogen
van verdriet...misschien was je bang
bang dat ik je verliet..
omdat ik het leven niet meer zie zitten
en dat weet je..maar zo'n
vriend als jou verlaat ik niet..
Leven zonder jou kan ik gewoon niet
niet dat ik nou wel echt leef maar toch
zonder jou zou ik dood gaan van de pijn
ik kan dan echt bij niemand meer mezelf zijn
want jij bent de enige waar ik nog echt van hou
de gene waar ik mijn leven opbouw..
ben jij ..
ik steek m'n vinger in m'n keel
want dan pas voel ik me echt blij
er is toch niemand die het ziet
maar ik doe je veel verdriet
je smeekte me te stoppen..
je stond daar met tranen in je ogen
van verdriet...misschien was je bang
bang dat ik je verliet..
omdat ik het leven niet meer zie zitten
en dat weet je..maar zo'n
vriend als jou verlaat ik niet..
Leven zonder jou kan ik gewoon niet
niet dat ik nou wel echt leef maar toch
zonder jou zou ik dood gaan van de pijn
ik kan dan echt bij niemand meer mezelf zijn
want jij bent de enige waar ik nog echt van hou
de gene waar ik mijn leven opbouw..
Reacties op dit gedicht
| Lijntje: | Donderdag, juni 23, 2005 11:49 |
| zo herkenbaar en mooi! ben er voor je .. als je er over wilt praten mail (of msn?) me maar liefs karlijn |
|
| Sifra.K: | Donderdag, juni 23, 2005 09:43 |
| Het is mooi om je eigen bestaan op iemand anders te richten, Maar je bent een individu. Ik herken dit gevoel. Je hebt het mooi verwoord, Sterkte/ liefs Sifra |
|
Over dit gedicht
| Auteur: .* gew0on.ik | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 23 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||