Blind !
Blind !
Ik haast mezelf een ongeluk
loop honderd keer aan mezelf voorbij
en nog zie ik 'wie ik ben' niet staan
In duizend bochten wring ik mij een weg
bang voor wie ik werkelijk ben
en niemand heeft het door
Ik struikel over eigen voeten
val pijnlijk een gebroken hart
en ik laat mezelf liggen op de grond
Ik ben zo moe !
- Innerchild -
29.06.05
Reacties op dit gedicht
| Tuimelaar: | Dinsdag, juli 12, 2005 11:31 |
| volhouden! moed zit niet in het nooit vallen, maar in het opstaan na elke val. | |
| truttebol: | Woensdag, juni 29, 2005 00:06 |
| hoi geef de moed niet op.....soms val je terug....maar je komt eruit geloof in je zelf knuffel van mij |
|
| Niniki: | Dinsdag, juni 28, 2005 21:46 |
| Oh jee herkenbaar hoor. Mooi verwoord. knuffie |
|
| freakangel: | Dinsdag, juni 28, 2005 21:35 |
| Ik steek mijn hand uit om je weer overeind te trekken... En ik weet zeker dat er veel meer zijn die je willen helpen! liefs freakangel |
|
| *Fighter*: | Dinsdag, juni 28, 2005 21:25 |
| Zo mooi geschreven! Kop Op He! Je kan het wel! Je bent een sterke vrouw! Liefs, Joyce |
|
| Quando: | Dinsdag, juni 28, 2005 20:19 |
| hmm kun je mijn gedachten lezen? * zucht * liefs, Kim |
|
| Mathilde: | Dinsdag, juni 28, 2005 19:25 |
| dat gevoel ken ik! pas goed op jezelf, het kan lelijk uitpakken! liefs en knuf, mathilde |
|
| hiljaa: | Dinsdag, juni 28, 2005 16:58 |
| voelend! je hebt even rust nodig denk ik! knufliefs--hiljaa-- |
|
| sunset: | Dinsdag, juni 28, 2005 14:56 |
| Struikelen doen wij dagelijks. Allemaal. En dat is niet erg. Opstaan, daar komt het opaan. Heel voelbaar mooi neergezet. Liefs en knuf / sunset |
|
| Cest moi: Bob: | Dinsdag, juni 28, 2005 13:27 |
| Ooit kom je je eigen wel tegen..Ook daar kun je over struikelen. Maar dan val je op je eigen.Groet, Bob | |
| Lia : | Dinsdag, juni 28, 2005 12:55 |
| zullen we gaan slapen dan? haha | |
Over dit gedicht
| Auteur: Innerchild |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 28 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||